Στην αλληγορία του σπηλαίου,
ο Πλάτων εναποθέτει την ευθύνη στον άνθρωπο φιλόσοφο που θεάται το Αγαθόν
να τη μεταλαμπαδεύσει στους ανθρώπους δέσμιους στις σκιές του σπηλαίου και των φαινομένων.
Βασικό μοτίβο στην ανθρώπινη ζωή είναι η κυκλικότητα.
Στον διττό κόσμο της ένσαρκης υπόστασης
τα μαθήματα που δύναται ο άνθρωπος να πάρει για να αφομοιωθεί από το Αγαθόν*
εμφανίζονται κυκλικά και αυξανόμενα σε ένταση και πρόκληση.
Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι σε αυτή την φαινομενικότητα της ύπαρξής μας
βασίστηκαν οι Ινδουιστές όταν διατύπωσαν το νόμο της Κάρμα.
Έδωσαν δηλαδή υπόσταση σε αυτό τον ελκτικό νόμο του Σύμπαντος ονοματοδοτώντας τον.
Εις τους αιώνας των αιώνων εμφανίζονται Άνθρωποι και Δάσκαλοι οι οποίοι
καλούνται εσωτερικά να γίνουν η λαμπάδα και ο φανός
που θα επιστρέψει στο σπήλαιο για τη μοιρασιά του Φωτός.
Εκείνη τη στιγμή τους περιμένει ο Σταυρός τους, Η Ειδωλοποίησή τους από τους ανθρώπους που τους απανθρωποιούν γιατί ο Θεαθείς το φως χάνει το ζωώδες της σάρκινης ύπαρξής του, καθώς τα κύτταρά του γίνονται λεπτοφυή και φωτεινά.
Καθώς η φωτεινή ουσία που παλεύει να βγει από του βούρκο του σκοτεινού σπηλαίου και αναγνωρίζει την ανάγκη και τον αρχέγονο προορισμό της Φύσης και Ουσίας, πρέπει να θυσιάσει και να δεσμεύσει όλο το φως που μπορεί να βρει κοντά της.
Επειδή η δυσκολία του τυφλού είναι να θεαθεί το φως πρώτη φορά και τα μάτια δεν αντέχουν τη λάμψη αυτή, είναι ευκολότερο να κατασπαράξει τις σάρκες του ειδώλου - φιλοσόφου.
Για όλες τις Ψυχές , υπάρχει η στιγμή της Ωραιότητάς τους, όταν το κάλεσμα του Αγαθού - Θείου - Ενέργειας γίνεται τόσο ακαταμάχητο που ξέχωρα από το σώμα η Ψυχή θέλει να ανταμώσει το Όλο της.
Και η Ωραιότητα ετυμολογείται και αιτιολογείται από τη λέξη ώρα. Και Ωραίος είναι αυτός που συμβαίνει στην ώρα του. Γραμμικότητα στην Ώρα δεν υπάρχει, καθώς όλα στο σύμπαν γίνονται ταυτόχρονα. Άρα η Ψυχή είναι ωραία πάντα, απλά πρέπει μόνο να το θυμηθεί.
Και όπως είπε και ο Πλάτων η Ψυχή γνωρίζει το Αγαθόν. Όλα βρίσκονται και πάλλονται προς ένα τέλος.
Εντελέχεια και Ωραιότητα. Σύμπαν και 60 δισεκαττομύρια ψυχές.
Καλησπέρα! Αν καταλάβουμε πού βρισκόμαστε, ξεκινάμε και το ταξίδι για ένα καλύτερο μέλλον. Γιατί όλα στην κοινωνία μας είναι σχετικά, και έχουν οριστεί όχι από εμάς αλλά από τους ανθρώπους που "προκαλούν τους ίσκιους" βαθιά στη σπηλιά. Όχι ότι και αυτοί είναι κακοί - το κάθε άλλο, απλά δέχτηκαν την παρούσα τάξη πραγμάτων και δεν ξέρουν πόσα ακόμα βρίσκονται μέσα στον κόσμο πέρα από αυτά που βλέπουν και υποστηρίζουν. Οπότε "τυφλοί οδηγούν τυφλούς" όπως έδειχνε μια υπέροχη ταινία ενός καλού σκηνοθέτη, μου διαφεύγει το όνομά της μετά από χρόνια (αν τη βρω θα σου πω). Πώς να ξέρει κάποιος πού πρέπει αν πάει αν δεν έχει ούτε καν την εικόνα του προορισμού; Ακόμη και για αυτούς που ψάχνουν πιστεύω ότι είναι δύσκολο να έχουν την εικόνα αυτή, γιατί κάποια πράγματα αν δεν τα ζήσουμε δεν μπορούμε απλά να τα ξέρουμε. Μου άρεσε όμως πολύ η αισθητική της ταινίας matrix, που αν και ήταν αρκετά εμπορική σε κάποια σημεία, έδειξε με υπέροχο τρόπο την χώρα των "ελεύθερων ανθρώπων": Ακατέργαστοι, παθιασμένοι, εκφράζοντες ό,τι συναισθήματα νιώθανε χωρίς φόβο, φυσικοί, απλοί, και φυσικά επαναστάτες ενάντια στο "καθώς πρέπει", όσο ισχυρό και αν ήταν αυτό, και με ανθρώπινα ελαττώματα. Υποψιάζομαι ότι κάπως έτσι πρέπει να είναι και ένας "πιο ιδανικός" πολιτισμός, απλά ίσως λίγο πιο φιλοσοφικός από κείνον. Είμαστε πράγματι τυχεροί που κάποιοι άνθρωποι πριν από μας υποστήριξαν και κατέγραψαν διάφορες μεγάλες αλήθειες του κόσμου, και εμείς τώρα έχουμε κάποια θεμέλια να μας στηρίξουν στον αγώνα μας για την εύρεση μιας όμορφης αλήθειας, απελευθερωμένης από τα στάνταρ της κοινωνίας - αν και έχουν και αυτά τη δική τους αξία! Πάντως αξίζει όλον τον κόπο αυτό το ταξίδι. Σε ευχαριστώ, συνέχισε έτσι :)
ΑπάντησηΔιαγραφή