'Ωρες

Εκείνες οι ώρες. Οι δύσκολες.
Έρχονται εκεί που δεν τις περιμένεις.
Απρόσκλητες.
Σου χτυπούν την πόρτα και δεν ξέρεις πως ν' αντιδράσεις.

Συνδυάζουν τις δυνάμεις τους και έρχονται όλες μαζί.
Η μνήμη.
Η απόγνωση.
Η μοναξιά.
Η αυτολύπηση.

Ζητάς εξιλέωση.
Λησμονιά.
Απαλλαγή.
Επιθυμώντας να πορεύεσαι με αυτόν τον τρόπο.
Δεσμώτης στην άγνοια της φυλακής σου.
Δεμένος με αβεβαιότητα, ανασφάλειες.

Που σε πνίγουν.
Θλιβερή κατάσταση.

Παραδόθηκες χωρίς μάχη

Τους χαρίστηκες.
 Και το εκμεταλλεύτηκαν.
Στο έπακρο.

Αφήνοντάς σε ολομόναχο και αιμόφυρτο
στο μαρμάρινο πάτωμα του σπιτιού σου.
Nα αναρωτιέσαι.
Γιατί είμαι ακόμα ζωντανός;